En toen was het stil op de blog

Het is een lange tijd rustig geweest op de blog. Via Instagram kon je ons nog wel volgen, verder waren wij even niet actief. Dat we niet actief online waren betekent niet dat wij stil hebben gezeten! Er is een hele boel veranderd in ons dagelijks leven. We hebben onze dromen omgezet in plannen en werken nu hard aan de realisatie hiervan. En dat gaat gelukkig beter dan verwacht.  

First things first

We hebben verschillende berichtjes ontvangen met de vraag of we zijn gestopt. Nee, we zijn niet gestopt met de blog. En zijn dit ook zeker niet van plan. Dus wat is er dan aan de hand vraag je je misschien af? Eigenlijk niet veel, we hebben onze leefsituatie een beetje veranderd. Marion was al veel thuis aangezien het vinden van opvang voor een tweeling lastiger is dan gedacht. En vanaf nu is dat geen tijdelijke oplossing maar een bewuste keuze geworden. Waarom? Dat kun je hieronder lezen.

Nieuwe uitdagingen

Bij terugkomst op het werk na het zwangerschapsverlof had ik (Marion) moeite met mijn draai te vinden. Het is logisch dat er een hoop is veranderd tijdens mijn afwezigheid. Maar de verandering was te groot om nog met plezier naar het werk te gaan. Waar Schiphol voorheen een drukke werkomgeving was met veel afwisseling was het bij terugkomst enorm stil. Rustig aan doen en wachten tot de tijd voorbij is, is niet aan mij besteed. Dit was dan ook de grootste reden om zo snel mogelijk ander werk te vinden. Daarnaast is het nooit het plan geweest om lang te blijven werken voor deze werkgever. Dat maakte de keuze natuurlijk gemakkelijker.

Het gezinsleven en reizen kost een hoop geld en ik vind het belangrijk om te werken. Maar bij wat voor bedrijf wil ik dan wel werken en met welke functie? Hoe realistisch is dat idee, een carrière switch zonder eerst een opleiding te doen? Er zijn flink wat sollicitatiebrieven de deur uit gegaan. Bijna allemaal voor werk dat ik maximaal een paar jaar zou willen doen. Niet voor een droombaan, want ik zou niet weten wat mijn droombaan zou zijn.

Ondanks dat ik eerlijk bij de potentiële werkgevers had aangegeven geen ambitie te hebben om door te groeien of te weten wat ik zou willen in de toekomst, werd ik toch aangenomen. Ik heb uit eindelijk de keuze gemaakt voor een bedrijf waar ik zelf mijn wisselende beschikbaarheid kon aangeven. En waar ze mij mogelijkheden wilden bieden wanneer ik wel zou weten wat ik in de toekomst wil. Eerlijk is eerlijk, zulke werkgevers zijn zeldzaam dat besef ik mij maar al te goed. De keuze was dan ook snel gemaakt.

Dubbel ontslag

Na 6 weken terug te zijn geweest van verlof diende ik mijn ontslag in. Vanwege de vele overuren was de week daarop mijn laatste “werkdag”. Afijn, een nieuwe werkomgeving met nieuwe collega’s en nieuwe werkzaamheden. Toch was dit het niet voor mij, het werk bestond voornamelijk uit computerwerkzaamheden. Dat betekent veel zitten en dus kon ik mijn energie niet kwijt. Ergens had ik gedacht dat dit een kwestie van wennen zou zijn, helaas bleek dit niet het geval. In mijn proeftijd ben ik ook hier gestopt.

Tegen de mensen die zeggen dat ik niet zelf had moeten stoppen omdat ik geen recht op WW meer zou hebben etc. kan ik enkel het volgende zeggen. Ik snap dat er financiële gevolgen aanzitten, uiteraard bespreken wij al dit soort zaken met elkaar en maken we samen de keuzes. Maar plezier in het werk staat bij ons hoog in het vaandel. Je moet jarenlang werken, het maakt zo’n groot deel uit van je leven dat je er maar beter plezier in kunt hebben! Al deze veranderingen en daarbij komende spanningen zorgde ervoor dat de blog tijdelijk op een laag pitje kwam te staan.

Valt dan hier het doek?

Geen baan betekent geen inkomsten en hoge kosten voor de opvang. Vanwege Emily en Miley zit ik in ieder geval niet stil, dat scheelt dan weer. Zoals ik net al schreef wil ik graag werken en vind ik dat heel belangrijk. Daarom ben ik sinds 1 juni jaar voor mezelf gestart. Mijn core business is het schrijven van content. Net zoiets als het schrijven van deze blogs maar dan voor opdrachtgevers en heel divers. Ook al ben ik pas net begonnen, ik ben enorm blij dat ik de stap heb genomen. René heeft mij over moeten halen aangezien ik het een te grote stap vond, ik heb wel een gezin om rekening meet te houden zei ik steeds. Hij had meer vertrouwen in mijn zzp-er bestaan als dat ik op voorhand had. En nu ben ik hem zo dankbaar dat hij mij zo gesteund en gesupport heeft!

Het fijnste aan deze stap? Nu doe ik iets waarvan ik nooit heb durven dromen, simpelweg omdat ik niet durfde. Voor mezelf starten pakt goed uit op meerdere manieren. Ik ben flexibel, thuis werken of buiten de deur is altijd goed te plannen. Mijn werkzaamheden plan ik om alles heen, René zijn werk, afspraken voor de tweeling en natuurlijk quality time met de meiden. Dit betekent ook dat de opvang geen probleem meer is. We vinden het belangrijk dat ze heen gaan dus dat zal niet meer veranderen. Maar de dagen en tijden zijn niet langer van invloed op ons (werk)leven.

Een voordeel waarvan ik had gedacht dat dit nooit voor mij mogelijk zou kunnen zijn, locatie onafhankelijk werken. Ik heb het altijd gewild maar wist niet hoe ik dit voor elkaar kon krijgen. Accepteren dat dit niet voor mij was weggelegd wilde ik niet. Maar het voelde als een onbereikbaar doel. Nu is het toch gelukt. En doordat de tweeling een paspoort heeft kunnen we gaan en staan waar we willen. Wie zegt dat we binnenkort niet een blog vanaf een andere bestemming posten? Wat voor plannen we ook maken in de toekomst, waar we ook zullen zijn, ik kan overal aan de slag. Ik denk dat ik kan zeggen dat ik inmiddels toch wel mijn droombaan heb gevonden.

Dream Plan Tweeling

3 Antwoorden op “En toen was het stil op de blog”

  1. Gefeliciteerd, heerlijk dat je je plek hebt gevonden en je hart volgt. Super trots op jullie. Heel veel succes en schrijf plezier.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *